வாழ வழியில்லாமல்
வழிக் காட்டும்
வலிக் கொடுக்கும்
வெளிநாட்டில் நான்!
விட்டுச் சென்ற
நம் நினைவுகள்;
இரவினில் கதவைத் தொட்டு
இமைகளை தட்டும் – கண்ணீரால்
இதயம் திக்கும்!
வாயில்லாத் தலையணை
வசதியாய் இருக்கும்
வாய்பொத்தி அழுவதற்கு!
நீண்ட நேரம்
பேசினாலும் சுற்றிச் சுற்றி
வருவாய் சுருக்கமாய் முடிப்பாய்;
வலைப்போடும் வளைகுடாவிலிருந்து
வருவது எப்போது – உன்
விடுமுறை எப்போது!
சோர்ந்துப் போய்
சாய்ந்து உட்காரும் நேரத்தில்
மருந்தாய் மனதிற்கு
விருந்தாய் உன் நினைவுகள்!
காதோடு சூடேற்றும் கைப்பேசியும்
மடியோடு முகாமிட்டிறுக்கும்
மடிக்கணிணியும் மாற்றுச்சீட்டாய்
வெட்டுப்படும் தனிமைக்குத்
துணையாய்!
Tweet
